Zalecane szczepienia po 70:
- dla każdego: grypa, pneumokoki, RSV, COVID-19, półpasiec/ospa, tężec i krztusiec;
- dla grup ryzyka: kleszczowe zapalenie mózgu, meningokoki, wścieklizna, WZW typu B;
- dla podróżnych: na choroby tropikalne i powszechne, które zagrażają w danym kraju/regionie.
Informacji o immunizacji w pozostałych grupach wiekowych można szukać we wpisach: szczepienia po 18, szczepienia po 30, szczepienia po 40, szczepienia po 50, szczepienia po 60, szczepienia po 80.
Czy osoby po 70 roku życia powinny się szczepić?
Osoby od lat 70 są narażone na ciężki przebieg wielu chorób zakaźnych. Dzieje się tak głównie przez słabnący z wiekiem układ odpornościowy oraz przewlekłe schorzenia, które zwiększają ryzyko ostrej, powikłanej choroby, hospitalitalizacji, a w skrajnych przypadkach – zgonu. Każda infekcja jest poważnym zagrożeniem zdrowia i życia, a najskuteczniejszą ochronę dają szczepienia seniorów 70+.
O tym, czy osoby powyżej 70 roku życia powinny się szczepić, decyduje też historia immunizacji. W przeszłości nie było preparatów ochronnych na wiele chorób, a jeśli były, to nie zawsze znajdowały się w wykazie szczepień obowiązkowych. Często okazuje się, że seniorowi zagrażają infekcje, na które obecnie uodparnia się dzieci masowo. Które choroby są największym zagrożeniem dla osób po 70?
Jakie szczepienia po 70. roku życia są dla każdego?
Jak już wspomniano, układ odpornościowy seniora jest znacznie mniej wydajny niż u młodszych dorosłych. Ryzyko związane z chorobami jest szczególne, więc szczepienia po siedemdziesiątce na najpowszechniejsze choroby zakaźne są kluczowe. Co to za choroby?
Nawet „zwykła grypa” może skończyć się zapaleniem płuc, osierdzia czy mózgu, a w skrajnych przypadkach – śmiercią. Co roku na świecie ginie do 650 tys. osób z powodu tej choroby, a najbardziej obciążoną grupą są właśnie seniorzy[1]. Co gorsza, grypa jest niezwykle zaraźliwa; przenosi się drogą kropelkową oraz pośrednio, przez kontakt ze skażoną powierzchnią.
Według polskich statystyk, osoby starsze odpowiadają za zdecydowaną większość zgonów (do 85%) i hospitalizacji (do 70%) związanych z grypą[2]. Aby temu zapobiegać, zaleca się coroczne, jednodawkowe szczepienia po 70. Są one dostępne w wariancie klasycznym lub wysokodawkowym, który skuteczniej stymuluje starzejący się układ odpornościowy.
To bakterie przenoszone drogą kropelkową, które mogą wywołać inwazyjną chorobę pneumokokową z zapaleniem płuc lub opon mózgowo-rdzeniowych. Najczęściej zdarza się to u dwóch głównych grup ryzyka, czyli dzieci do lat 2 i seniorów po 65. roku życia[3]. Jednodawkowe szczepienia po siedemdziesiątce zapewniają kilkuletnią ochronę przed pneumokokami.
Czyli syncytialny wirus oddechowy, który podobnie jak pneumokoki, przenosi się drogą kropelkową i zagraża głównie dzieciom i osobom starszym. Chociaż z reguły wywołuje infekcję o łagodnym przebiegu, to w wymienionych grupach ryzyka może doprowadzić do ciężkiego zapalenia oskrzelików lub płuc.
Jednodawkowe szczepienia seniorów 70+ zapewniają ochronę utrzymującą się do dwóch sezonów epidemicznych. Pierwotnie immunizacja była przeznaczona wyłącznie dla osób starszych, co potwierdza zasadność uodparniania się na syncytialnego wirusa oddechowego w tej grupie.
To nic innego jak reaktywacja wirusa ospy wietrznej pozostającego w organizmie w stanie uśpienia. Po 50. roku życia ryzyko półpaśca wynosi 20-30% i wzrasta z wiekiem, więc po siedemdziesiątce jest już naprawdę duże[4].
Ospa wietrzna czy prawdziwa?
Szczepionka na ospę wietrzną powstała w 1974 roku, więc raczej żaden 70-latek nie przyjął jej w dzieciństwie. Od końca 1945 roku wznowiono natomiast immunizację dzieci na ospę prawdziwą – obowiązywała ona aż do eliminacji choroby w 1980 roku.
O tym, jakie szczepionki dla osób powyżej 70. roku życia podać, decyduje historia choroby/immunizacji. Dwudawkowe szczepienie na półpasiec, zapewniające ponad 10-letnią ochronę przed reaktywacją wirusa w organizmie[5], jest dla tych, którzy przechorowali ospę wietrzną w przeszłości. Dla osób, które nie mają infekcji pierwotnej za sobą, jest dwudawkowe szczepienie na ospę.
COVID-19
To ostra, wirusowa choroba zakaźna, przenoszona drogą kropelkową. Jej możliwe powikłania obejmują m.in. zapalenie płuc lub mięśnia sercowego, uszkodzenie nerek czy problemy psychiczne.
Podeszły wiek i choroby współistniejące (np. nadciśnienie, POChP czy choroba wieńcowa) zwiększają ryzyko ciężkiego zakażenia, a nawet zgonu z powodu COVID-19[6]. Niestety, TropicalMed nie oferuje szczepień ochronnych na tę chorobę.
To najważniejsze szczepienia seniorów 70+, które zaleca się praktycznie każdemu, niezależnie od stylu życia czy stanu zdrowia. Pozostałe, które wymienimy w dalszej części artykułu, są zalecane tylko w określonych przypadkach. Jakich?
Jakie braki z kalendarza szczepień uzupełnić po 70?
Pozostałe choroby, takie jak odra, świnka i różyczka (w skrócie MMR), tężec, krztusiec i błonica (w skrócie DTP), polio czy ospa wietrzna dotykają osoby, które nie przeszły infekcji w przeszłości i/lub nie były szczepione w dzieciństwie. Niestety, obowiązkowa immunizacja na te choroby nie objęła raczej żadnego siedemdziesięciolatka. O tym, czy osoby powyżej 70 roku życia powinny się szczepić, decyduje zagrożenie epidemiczne w miejscu zamieszkania/przebywania.
Szczepienia DTP
Wprowadzono je dopiero w latach 60. XX wieku[7], więc żaden 70-latek nie przeszedł ich w dzieciństwie. Zainfekowanie rany laseczkami tężca albo zakażenie pałeczkami krztuśca drogą kropelkową (szczególnie w latach epidemicznych) jest natomiast łatwe. Uzupełniające szczepienia po 70 i wykonywanie ich cyklicznie raz na 10 lat to naprawdę rozsądne rozwiązanie.
Szczepienia MMR
Je także wprowadzono późno, bo dopiero w 2004 roku. Wcześniej, od 1975 roku szczepiono na samą odrę[8]. To choroba, która w Polsce występuje sporadycznie, ale w wielu zakątkach świata powoduje duże epidemie. Immunizację należy skonsultować z lekarzem.
Szczepienia na polio
Ich także nie przeszedł raczej żaden 70-latek, bo były one wprowadzane stopniowo pod koniec lat 50.[9] Obecnie choroba ta została w Polsce wyeliminowana, więc nie zaleca się uzupełniania braków – chyba że w planach jest wyjazd do kraju, gdzie polio nadal zagraża. Podróż to jeden z czynników ryzyka, jeśli chodzi o choroby zakaźne. Co warto wiedzieć w tej kwestii?
Czym są grupy ryzyka i dlaczego warto je szczepić?
O tym, czy osoby po 70 roku życia powinny się szczepić, decyduje też styl życia, stan zdrowia, historia medyczna albo miejsce zamieszkania/przebywania. Niektóre czynności czy schorzenia zwiększają bowiem ryzyko wniknięcia patogenów do organizmu. Poniżej prezentujemy cztery najważniejsze przykłady:
- Kleszczowe zapalenie mózgu – zagraża głównie osobom spędzającym dużo czasu na świeżym powietrzu, zwłaszcza w lasach, zaroślach i na łąkach.
- Meningokoki – bezobjawowe nosicielstwo sięga nawet 70% w zamkniętych społecznościach[10] takich jak domy seniora czy DPS-y; ryzyko inwazyjnej choroby jest w takich miejscach znaczne.
- Wścieklizna – przenosi się przez kontakt ze skażoną śliną, więc dotyka głównie osoby mające styczność ze zwierzętami (zwłaszcza bezdomnymi lub dzikimi).
- Wirusowe zapalenie wątroby typu B – szerzy się m.in. drogą krwi, a więc szczepienia po 70 zaleca się m.in. osobom przygotowującym się do zabiegów chirurgicznych.
Po wytyczne w sprawie szczepień na choroby tropikalne i powszechne podczas wakacji, warto zgłosić się do specjalistycznej poradni medycyny podróży. Podczas wizyty doświadczony lekarz podpowie, jakie szczepionki dla osób powyżej 70. roku życia wykonać, by cieszyć się zdrowym i beztroskim wyjazdem.
TropicalMed oferuje też konsultacje i immunizację na choroby zagrażające w Polsce, dzięki czemu nasi pacjenci mogą liczyć na kompleksową ochronę zdrowia. Gdzie i jak zgłosić się na wizytę?
Jak przebiega rejestracja do szczepienia +70?
Na szczepienia po 70 warto zgłosić się do najbliższej kliniki TropicalMed (sprawdź adresy), a zapisy na wizyty prowadzimy przez łatwy w obsłudze system online. Oto jak w czterech prostych krokach przebiega rejestracja do szczepienia +70:
- Kliknij kafelek „Umów się na szczepienia po 70” widoczny na stronie.
- Wybierz najbliższą klinikę oraz termin wizyty spośród dostępnych wariantów.
- Uzupełnij dane umożliwiające nam zapisanie Cię i wysłanie potwierdzenia wizyty.
- Wybierz typ wizyty (np. szczepienia podróżne czy na choroby powszechne).
Następne kroki zależą od wybranego typu wizyty, ale nie ma ich dużo – cały proces rejestracji zajmuje dosłownie kilka minut. Na miejscu zajmujemy się wszystkim, więc nie ma potrzeby dostarczania recepty, skierowania ani innych dokumentów. Podczas wizyty możemy podpowiedzieć, jakie szczepienia po 70. roku życia warto wykonać, w zależności od Twojego stanu zdrowia i indywidualnych potrzeb. Ile to kosztuje?
Ile kosztują szczepienia w TropicalMed 2026?
W ofercie TropicalMed znajduje się szeroki wybór szczepionek, które podajemy dopiero po dokładnej analizie bezpieczeństwa. Kwalifikacja lekarska kosztuje 70 zł, a ceny szczepionek (za dawkę lub w pakietach) można znaleźć, klikając cennik TropicalMed.
Układ odpornościowy seniora jest znacznie mniej wydajny niż u młodszych dorosłych. Ryzyko związane z chorobami jest więc szczególne, a szczepienia po 70 skutecznie je obniżają. Wykonaj je w najbliższym ośrodku TropicalMed – serdecznie zapraszamy!
FAQ - często zadawane pytania
Jednym z najczęstszych przyczyn zapalenia płuc jest zakażenie pneumokokowe, na które można zaszczepić się w TropicalMed. Należy pamiętać, że zapalenie płuc może być powikłaniem po innych chorobach, takich jak grypa czy RSV. Na te schorzenia także mamy skuteczne szczepionki.
Najnowsza szczepionka dla seniorów w ofercie TropicalMed to Efluelda, preparat przeciw grypie o podwyższonej skuteczności. Stosunkowo niedawno pojawiły się też szczepionki na RSV, Abrysvo oraz Arexvy.
Układ odpornościowy 70-latka jest już osłabiony, a więc istnieje duże ryzyko zakażenia pałeczkami krztuśca. Przenoszą się one z człowieka na człowieka drogą kropelkową, a w ostatnim czasie zachorowania są szczególnie częste. Warto się chronić, przyjmując szczepienia na krztusiec w TropicalMed.
Po 70. roku życia istnieje wzmożone ryzyko ciężkiego zachorowania na grypę, RSV, COVID-19, krztusiec czy pneumokoki. Osoby, które chorowały w przeszłości na ospę wietrzną, są dodatkowo narażone na rozwój półpaśca. Zakażenie rany grozi natomiast tężcem – to choroba, na którą w Polsce zapadają głównie dorośli i seniorzy.