Polinezja Francuska jakie szczepienia zalecamy podróżnym?
Polinezja Francuska szczepienia: jakie są zalecenia?
Klaudia Gierlicka |
2026-10-07
Polinezja Francuska, będąca wspólnotą zamorską Francji, obejmuje 5 archipelagów na Oceanie Spokojnym. Słynie z luksusowych kurortów i domków na wodzie, rajskich plaż i krystalicznych lagun z rafami koralowymi. To popularny kierunek na podróże poślubne. Sprawdź, jakie szczepienia na Bora Bora, Tahiti czy Moorea zalecamy turystom!
rutynowe – wykonywane zgodnie z indywidualną historią szczepień;
WZW A i B – na samo WZW A lub 2w1 na WZW A i B, zależnie od historii szczepień;
wścieklizna – szczepienie dwudawkowe dla osób mogących mieć styczność ze zwierzętami;
denga – szczepienie dwudawkowe dla osób ze wzmożoną ekspozycją na ukąszenia komarów;
dur brzuszny – zastrzyk lub trzy kapsułki doustne dla podatnych na infekcję drogą pokarmową;
meningokoki – szczepienie jedno- lub wielodawkowe dla przebywających w tłocznych miejscach.
Polinezja Francuska szczepienia wymagane – kogo dotyczą?
Polinezja Francuska leży w Oceanii, a więc nie jest zagrożona żółtą febrą. Mimo to, od wszystkich przyjezdnych od 1. roku życia, którzy przybywają z kraju endemicznego (w Afryce bądź Ameryce Południowej) wymaga się certyfikatu szczepienia na tę chorobę. Tzw. żółta książeczka jest wymagana nawet w przypadku tranzytu lotniczego, który przeciągnął do ponad 12 godzin[1].
Obostrzenia COVID-19 zostały zniesione. Mimo braku wymogów immunizacyjnych dla większości Polaków, warto zgłosić się do ośrodka TropicalMed, najlepiej miesiąc przed planowaną podróżą. Dla osób, które wykonały zalecane szczepienia Polinezja Francuska jest bowiem znacznie bezpieczniejszym kierunkiem.
Polinezja Francuska jakie szczepienia zalecamy podróżnym?
Na głównej wyspie Tahiti szczepienia odgrywają nieco mniejszą rolę niż w odległych zakątkach Polinezji (np. na Markizach czy Tabui), gdzie dostęp do opieki medycznej bywa ograniczony[2]. W TropicalMed immunizację dobieramy nie tylko do celu, ale także specyfiki podróży – przykładowo, w luksusowych kurortach ryzyka zdrowotne są inne niż w rodzinnych pensjonatach (pension de famille/petite hôtellerie familiale).
Polinezja Francuska wakacje w kurorcie
Polinezja Francuska wakacje w pensjonacie
szczepienia rutynowe
meningokoki
denga
szczepienia rutynowe
WZW typu A i B
dur brzuszny
wścieklizna
denga
Powyższa tabela zawiera ogólnikowe wytyczne dla poszczególnych typów podróży. Po spersonalizowane zalecenia, uwzględniające historię szczepień, nadwrażliwości czy stan zdrowia, warto zgłosić się do TropicalMed. Informacje o każdej chorobie wymienionej powyżej znajdują się w dalszej części artykułu.
Powikłania: piorunujące zapalenie wątroby, prowadzące do niewydolności narządu
Szczepienia: dwudawkowe (miesiąc 0 i 6-12)
Przed wyjazdem wystarczy zdążyć z jedną dawką; druga, po 6-12 miesiącach, wzmacnia i utrwala odporność na wiele lat (możliwie dożywotnio). W luksusowych kurortach, jakie posiada Polinezja Francuska szczepienia na WZW typu A nie jest aż tak ważne, jak w przypadku budżetowych wycieczek organizowanych na własną rękę.
Powikłania: owrzodzenie i perforacja (uszkodzenie) jelita, uszkodzenie wątroby
Szczepienia: jednodawkowy zastrzyk lub trzy kapsułki doustne (dzień 1, 3 i 5)
Ze względu na tę samą drogę transmisji pałeczek duru brzusznego i wirusa zapalenia wątroby typu A, zasady immunizacji są takie same. Poza głównymi miastami standard sanitarny jest nieco niższy, co sprzyja rozprzestrzenianiu się chorób drogą pokarmową.
Wylot do Polinezji Francuskiej?
Sprawdź, jak zapobiegać tamtejszym chorobom!
W Polinezji Francuskiej nie działa EKUZ, dlatego zamiast leczyć, lepiej zapobiegać chorobom za pomocą szczepień.
W Polinezji Francuskiej występują komary przenoszące dengę; każde ukąszenie to ryzyko gorączki krwotocznej.
W obłożonych kurortach łatwiej o zakażenie drogą kropelkową, np. meningokokami czy krztuścem.
Indywidualny harmonogram szczepień. Wygodna e-rejestracja. Aktualne dane epidemiologiczne.
Powikłania: bez profilaktyki poekspozycyjnej praktycznie 100% zakażeń kończy się zgonem
Szczepienia: dostępne w wygodnym, dwudawkowym schemacie (dzień 0 i 7)
Ze względu na możliwy brak poekspozycyjnego szczepienia Polinezja Francuska poza głównymi wyspami może być niebezpieczna dla grotołazów, miłośników pieszych wycieczek i innych osób narażonych na styczność z zakażonymi nietoperzami[3]. Aby zwiększyć swoje szanse w przypadku pokąsania w odległych zakątkach Polinezji, warto zaszczepić się przedekspozycyjnie w TropicalMed.
Droga transmisji: ukąszenie przez zakażonego komara
Objawy: ból w oczodołach, gorączka, wysypka, krwotoki zewnętrzne i wewnętrzne
Powikłania: uszkodzenie/zaburzenie pracy narządów wewnętrznych (np. serca, wątroby)
Szczepienia: dwudawkowe (miesiąc 0 i 3)
Podobnie jak w przypadku WZW A, wystarczy zdążyć z jedną dawką, a drugą można przyjąć po powrocie, by zyskać 4,5 roku ochrony przed dengą. Dla odwiedzających Moorea, Bora Bora czy Tahiti szczepienia na tę chorobę są szczególnie ważne – na Wyspach pod Wiatrem odnotowuje się bowiem najwięcej zakażeń wirusem dengi[4].
Szczepienia: jednodawkowe (ACWY) lub podawane w 2-3 dawkach (meningokoki typu B)
To szczepienie ważne dla osób odwiedzających Bora Bora – ikoniczną, najczęściej odwiedzaną przez turystów wyspę. W wysokim sezonie turystycznym, w obłożonych kurortach łatwiej o kontakt z nosicielem meningokoków. Do dyspozycji pacjentów TropicalMed są preparaty na różne typy bakterii; nasz doświadczony personel podpowie, jakie szczepienia na Bora Bora wybrać.
Polinezja Francuska szczepienia rutynowe
Szczepienia rutynowe to takie, które wykonuje się w Polsce obowiązkowo u dzieci i młodzieży do lat 19. Niektóre z nich trzeba „odświeżyć” lub uzupełnić ze względu na zmiany, które zachodziły w PSO (Programie Szczepień Ochronnych) na przestrzeni lat. Są to przede wszystkim:
WZW typu B – na wirusowe zapalenie wątroby szczepi się dzieci od 1994-96 roku (zależnie od województwa); osoby, które nie były poddane immunizacji, powinny uzupełnić braki przed podróżą.
Błonica, tężec, krztusiec – szczepienie DTP (Diphtheria/błonica, Tetanus/tężec, Pertussis/krztusiec) przeszedł raczej każdy, ale odporność uzyskana w ten sposób trwa tylko 10 lat; jeśli „wygasa” przed podróżą, zaleca się pojedynczą dawkę przypominającą.
Jakie szczepienia na Bora Bora?
Tapu na Bora Bora to jedno z najsłynniejszych miejsc nurkowych, gdzie można obserwować żarłacze czarnopłetwe i cytrynowe. Warto zaznaczyć, że w ciepłym klimacie skaleczenia koralowe łatwo ulegają zakażeniu; dawka przypominająca na tężec jest więc kluczowa.
W popularnych turystycznie miejscach łatwiej też o zakażenia drogą kropelkową. W ostatnich latach w Polinezji Francuskiej zapadalność na krztusiec była nawet wyższa niż w Polsce[5], dlatego nie wolno zapominać o szczepieniu rutynowym.
W krajach takich jak Polinezja Francuska choroby powszechne są równie niebezpieczne co choroby tropikalne. Rutynowa immunizacja jest więc kluczowa. W TropicalMed można liczyć na spersonalizowany harmonogram szczepień – jaki jest ich koszt?
Ile kosztują szczepienia do Polinezji Francuskiej 2026?
Ocena ryzyk zdrowotnych w Polinezji Francuskiej oraz dobór szczepionek w TropicalMed odbywa się podczas kwalifikacji lekarskiej w cenie 70 zł. Następnym krokiem jest podanie szczepionki/ek – koszt wszystkich preparatów, za dawkę lub w profilowanych pakietach, można poznać, klikając cennik TropicalMed.
Polinezja Francuska jakie szczepienia w pakiecie: do dyspozycji pacjentów TropicalMed jest Pakiet Hotelowy za 779 zł, pozwalający uodpornić się na podstawowe choroby brudnych rąk oraz odświeżyć odporność na tężec i błonicę.
Warto zaznaczyć, że o tym, czy Polinezja Francuska jest bezpieczna, decyduje nie tylko immunizacja ale także pozostałe środki profilaktyki. W ramach wizyty szczepiennej można liczyć na bezpłatną konsultację, podczas której podpowiadamy, co zabrać do apteczki i jakie działania podjąć, by jeszcze bardziej zmniejszać ryzyko chorób w podróży.
Jak zaplanować podróż do Polinezji Francuskiej?
Polinezja Francuska to zamorskie terytorium autonomiczne Francji, położone w południowej części Pacyfiku. Jest częstym wyborem wśród nowożeńców planujących romantyczne podróże poślubne, a także nurków i miłośników plażowania. Sprawdź, czy Polinezja Francuska jest bezpieczna, co warto tam zobaczyć oraz jakie formalności czekają Cię przed wyjazdem!
Polinezja Francuska ciekawostki
Stolica: Papeete na wyspie Tahiti; warto odwiedzić tam Marché de Papeete, czyli rynek z lokalnymi produktami i rękodziełem
Język: francuski i tahitański; w miejscach turystycznych można porozumieć się też po angielsku
Waluta: frank pacyficzny (XPF), którego kurs jest powiązany z euro (EUR)
Wiza: do 90 dni obowiązuje ruch bezwizowy, ale trzeba mieć paszport
Klimat: tropikalny, ciepły przez cały rok, z temperaturami w okolicach 25-30°C; na górzystych Markizach pogoda może być bardziej zmienna.
Flora i fauna: Polinezja słynie z bujnej roślinności tropikalnej oraz różnorodnej fauny oceanicznej; jej symbolem jest gardenia tahitańska
Plaże: najbardziej znana jest Matira Beach na Bora Bora, na Tahiti warto zobaczyć Pointe Vénus i Vaiava Beach, a na Moorea – Temae Beach
Bezpieczeństwo: przestępczość jest na niskim, zbliżonym do Polski poziomie; większym zagrożeniem są cyklony, trzęsienia ziemi czy tsunami
Transport: między wyspami korzysta się przede wszystkim z samolotów i promów; na większych wyspach wygodnym rozwiązaniem jest wynajęcie auta lub skutera.
Kuchnia: słynnym daniem Polinezji (a zwłaszcza Tahiti) jest rybny Poisson cru; warto spróbować też potraw z tradycyjnego pieca ahimā'a
Kiedy przynajmniej wstępny plan wycieczki do Polinezji Francuskiej jest gotowy, niezwłocznie zgłoś się do ośrodka TropicalMed. Im więcej szczegółów, tym łatwiej nam dopasować szczepienia i zalecenia zdrowotne do specyfiki Twojej wycieczki. W ten sposób minimalizujemy ryzyko wszelkich możliwych chorób, dając Ci szansę na spokojny i zdrowy wypoczynek.
Serdecznie zapraszamy!
FAQ - często zadawane pytania
Gdzie można w Krakowie zaszczepić się do Polinezji Francuskiej?
Na szczepienia do Polinezji Francuskiej zgłoś się pod adres Wrocławska 53D, 30-006 Kraków. To siedziba najbliższego ośrodka TropicalMed, gdzie preparaty są dostępne na miejscu i bez skierowań czy recept. Kwalifikację lekarską i szczepienie/a przeprowadzamy jednego dnia, oszczędzając mnóstwo czasu.
Czy do Polinezji Francuskiej potrzebne są szczepienia?
Do Polinezji Francuskiej szczepienia na żółtą febrę są egzekwowane tylko od osób przybywających z kraju występowania tej choroby. Polska do nich nie należy, więc z reguły nie ma żadnych wymogów wjazdowych w zakresie szczepień.
Jakie szczepienia przed wyjazdem do Polinezji Francuskiej?
Najczęściej zalecane szczepienia do Polinezji Francuskiej to te przeciw dendze, wirusowemu zapaleniu wątroby oraz tężcowi. Na pozostałe choroby (np. wściekliznę, dur brzuszny, meningokoki) szczepimy w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta.
Kiedy wykonać szczepienia do Polinezji Francuskiej?
Na szczepienia przed wyjazdem do Polinezji Francuskiej najlepiej zgłosić się z minimum miesięcznym zapasem czasu. Jeśli to niemożliwe, nie warto rezygnować z wizyty – niektóre szczepionki działają w krótszym czasie, np. na WZW A po 14 dniach, a na dur brzuszny po minimum 7 dniach.
W 2026 roku odnotowuje się przypadki mpox (dawniej małpiej ospy) w kilku krajach Europejskich. Według najnowszych raportów:
Od 1 lutego do 12 marca 2026 r. w Szwecji zgłoszono 7 przypadków kladu Ib mpox.
Od 1 lutego do 12 marca 2026 r. w Austrii zgłoszono 6 przypadków kladu Ib mpox.
Od początku roku do 27 kwietnia 2026 w Danii odnotowano 4 przypadki mpox kladu Ib.
Między kwietniem 2025 a marcem 2026 roku w Luksemburgu zgłoszono 1 przypadek mpox kladu I
13 kwietnia 2026 roku potwierdzono pierwszy przypadek kladu I mpox w Polsce u mężczyzny z historią podróży na Słowację.
Do 16 marca 2026 roku w Czechach potwierdzono łącznie 4 zakażenia kladem Ib mpox; dwa z nich odnotowano u podróżujących do Niemiec.
Do 25 maja 2026 roku na Słowacji zgłoszono 5 przypadków kladu Ib mpox.
Do 28 sierpnia 2026 roku we Francji zgłoszono 173 przypadki kladu Ib mpox.
Do 28 sierpnia 2026 roku w Irlandii zgłoszono 24 przypadki kladu Ib mpox.
W sierpniu 2026 roku na Malcie zgłoszono trzy nowe przypadki mpox kladu I (pierwsze w tym kraju)
W sierpniu 2026 roku w Islandii zgłoszono jeden nowy przypadek mpox kladu I (pierwszy w tym kraju).
W sierpniu 2026 roku w Estonii zgłoszono jeden nowy przypadek mpox kladu I (pierwszy w tym kraju).
Mpox to wirusowa choroba zakaźna, której można nabawić się wskutek bezpośredniego kontaktu z osobą zakażoną albo pośrednio, przez styczność ze skażonymi przedmiotami. W profilaktyce ważne jest więc:
częsta dezynfekcja lub mycie rąk wodą z mydłem
izolacja osoby zakażonej do czasu wygojenia zmian
unikanie bliskiego kontaktu z osobami z objawami mpox
stosowanie środków ochrony osobistej podczas opieki nad chorym
nieużywanie wspólnych przedmiotów osobistych (jak ręczniki czy pościel)
Wymienione wyżej działania zmniejszają ryzyko choroby objawiającej się gorączką, bólem głowy i mięśni, obrzękiem węzłów chłonnych i wysypką skórną. To ważne, bo mpox może prowadzić do powikłań takich jak zapalenie płuc czy mózgu albo nadkażeń bakteryjnych.
24 czerwca 2026 roku francuskie władze sanitarne zgłosiły potwierdzony przypadek zakażenia wirusem Ebola u lekarza powracającego z akcji pomocy humanitarnej w Demokratycznej Republice Konga.
Ebola to ciężka choroba wirusowa, która przenosi się przez bezpośredni kontakt z krwią, wydzielinami lub innymi płynami ustrojowymi nosiciela ludzkiego bądź zwierzęcego. W profilaktyce kluczowe jest więc:
częste mycie i/lub dezynfekcja rąk,
szybka izolacja i zgłaszanie podejrzeń choroby,
bezpieczne procedury medyczne i pogrzebowe,
unikanie kontaktu z dzikimi zwierzętami w regionach ryzyka,
stosowanie środków ochrony osobistej w placówkach medycznych,
unikanie kontaktu z osobami zakażonymi i ich płynami ustrojowymi,
Niestety, nie ma w Polsce szczepionki na ebolę, więc przestrzeganie wymienionych wyżej zasad ma kluczowe znaczenie. Pozwala minimalizować ryzyko choroby z objawami grypopodobnymi, bólem brzucha, biegunką oraz krwotokami zewnętrznymi i wewnętrznymi.
Od początku roku do 5 lutego 2026 r. na Majotcie potwierdzono 6 przypadków mpox, natomiast na wyspie Reunion do 20 marca 7 potwierdzonych zakażeń, w tym cztery lokalne i trzy zawleczone z Madagaskaru.
Mpox (dawniej małpia ospa) to wirusowa choroba zakaźna, której można nabawić się wskutek bliskiej styczności z nosicielem, kontaktem z wydzielinami i zmianami skórnymi chorego, drogą kropelkową albo pośrednio, używając skażonych przedmiotów. W profilaktyce kluczowe jest więc:
częste mycie i dezynfekcja rąk,
izolacja zakażonych do czasu wygojenia zmian,
używanie własnych ręczników, pościeli i odzieży,
unikanie bliskiego kontaktu z osobami mającymi objawy mpox,
stosowanie środków ochrony osobistej przy opiece nad chorym,
Przestrzeganie powyższych zaleceń pozwala uniknąć choroby z gorączką, obrzękiem węzłów chłonnych i wysypką skórną. To ważne, bo mpox może mieć ciężkie powikłania w postaci zapalenia płuc czy nadkażeń bakteryjnych.
Od początku 2026 roku zgłasza się przypadki gorączki Zachodniego Nilu krajach europejskich:
319 zakażeń w Grecji (do 10 września)
104 zakażenia w Hiszpanii (do 10 września)
590 zakażeń we Włoszech (do 10 września)
177 zakażeń we Francji (do 21 września)
91 zakażeń w Rumunii (do 23 września)
2 zakażenia w Kosowie (do 23 września)
4 zakażenia w Niemczech (do 23 września)
69 zakażeń w Macedonii Północnej (do 23 września)
44 zakażenia, w tym 5 zgonów, w Holandii (do 23 września)
Gorączka zachodniego Nilu to wirusowa choroba przenoszona przez komary, dlatego w profilaktyce ważne jest:
stosowanie repelentów,
noszenie odzieży zakrywającej ciało,
używanie moskitier i siatek w oknach,
usuwanie stojącej wody z najbliższego otoczenia.
Profilaktyka ukąszeń pozwala uniknąć gorączki, bólu głowy i mięśni, wysypki i nudności towarzyszących zakażeniu wirusem Zachodniego Nilu, a także groźnych powikłań. Zaliczamy do nich zapalenie mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych czy trwałe niedowłady.
Do 28 września 2026 roku zgłoszono 125 przypadków chikungunyi we francuskich regionach Tarn, Lot, Gard (Oksytania), Żyronda, Landes (Nowa Akwitania), Val-de-Marne (Ile-de-France) i Var (Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże).
Tę wirusową chorobę z intensywnym bólem stawów i nagłą, wysoką gorączką, przenoszą zakażone komary, dlatego kluczowa jest profilaktyka ukąszeń:
stosowanie repelentów,
noszenie zakrywającej ciało odzieży;
używanie moskitier i ekranów na okna;
usuwanie stojącej wody z otoczenia (to w niej rozmnażają się komary).
Dodatkowym zabezpieczeniem jest jednodawkowe szczepienie na chikungunyę, które jest dostępne dla pacjentów od 12. roku życia. Immunizacja zapewnia kilkuletnią ochronę przed zachorowaniem.
Do 26 sierpnia 2026 roku zgłoszono pięć przypadków dengi nabytej lokalnie we francuskich regionach Tarn i Herault (oba w Oksytanii), Dordogne (Nowa Akwitania) oraz Bouches-du-Rhône (Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże).
Denga to choroba wirusowa przenoszona głównie przez zakażone komary z rodzaju Aedes. Aby zmniejszyć ryzyko zakażenia, należy stosować środki profilaktyki ukąszeń, czyli:
odzież zakrywająca ciało,
moskitiery i siatki w oknach,
repelenty przeciw komarom,
unikanie miejsc z dużą liczbą komarów,
usuwanie stojącej wody, w której nammnażają się komary.
Uzupełnieniem ochrony powinny być dwudawkowe szczepienia na dengę (miesiąc 0 i 3). To ważne, bo choroba może przebiegać pod postacią ciężkiej gorączki krwotocznej. Powikłania pochorobowe obejmują uszkodzenie narządów i niewydolność wielonarządową, a w skrajnych przypadkach nawet zgon.
W wielu krajach europejskich zgłasza się przypadki dermatofilozy wywołanej przez bakterie Dermatophilus congolensis. Oto jak prezentuje się sytuacja epidemiologiczna w poszczególnych państwach:
Dania – 1 przypadek
Szwecja – 4 przypadki
Holandia – 3 przypadki (do 20 sierpnia)
Niemcy – 17 przypadków (do 20 sierpnia)
Francja – 70 przypadków (do 20 sierpnia)
Wielka Brytania – 1 przypadek (20 sierpnia)
Norwegia – 10 przypadków (od lipca do grudnia 2025)
Hiszpania – 23 przypadki (od lipca 2025 do lipca 2026)
Austria – 20 przypadków (od lipca 2025 do sierpnia 2026)
Szwajcaria – 6 przypadków (od maja 2025 do marca 2026)
Do zakażeń dochodziło głównie przez bezpośredni kontakt z chorymi zwierzętami, jednak według najnowszych analiz, bakterie mogą przenosić się z człowieka na człowieka poprzez bliski kontakt skórny. Ryzyko zakażenia zwiększa się w wilgotnych środowiskach (np. saunach).
Aby uniknąć dokuczliwej choroby skóry, należy dokładnie myć i osuszać skórę po bliskim kontakcie z drugim człowiekiem, np. podczas stosunków płciowych, korzystania z sauny czy sportów kontaktowych.
Do 21 maja 2026 roku, na Majotcie zgłoszono 171 przypadków malarii wywołanej przez Plasmodium falciparum. 97 przypadków zawleczono z podróży, 63 to podejrzane zakażenia lokalne, 11 ma nieznane pochodzenie.
Malaria to choroba pasożytnicza wywoływana przez pierwotniaki z rodzaju Plasmodium. Do zakażenia dochodzi poprzez ukąszenie zakażonego komara, dlatego w profilaktyce kluczowe jest:
unikanie miejsc o dużej liczbie komarów,
stosowanie środków odstraszających komary,
eliminowanie stojącej wody w pobliżu miejsc zamieszkania,
noszenie odzieży zakrywającej ciało, szczególnie wieczorem i nocą.
Dodatkowym zabezpieczeniem powinny być odpowiednio dobrane leki o działaniu zapobiegającym chorobie. Więcej na ten temat można znaleźć we wpisie: profilaktyka malarii.
Od początku stycznia do 21 maja 2026 r. w Nowej Kaledonii odnotowano łącznie 1786 przypadków dengi. Dominującym serotypem jest DENV-1.
Denga to wirusowa choroba tropikalna przenoszona przez ukąszenia zakażonych komarów, dlatego kluczowa jest profilaktyka ukąszeń, czyli:
stosowanie repelentów,
noszenie ubrań zakrywających skórę,
używanie moskitier i siatek w oknach,
eliminowanie stojącej wody, w której mnożą się komary,
unikanie przebywania na zewnątrz w porach największej aktywności komarów.
Dodatkowe zabezpieczenie daje dwudawkowe szczepienie na dengę, dostępne od 4. roku życia i zapewniające około 4,5-letnią ochronę przed zakażeniem.
Profilaktyka odgrywa kluczową rolę dla podróżnych, bo chroni przed dengą, która może przybrać postać niebezpiecznej gorączki krwotocznej.
Między lipcem 2025 a marcem 2026 roku we Francji odnotowano 11 zakażeń ziką związanych z podróżami do Indonezji, w tym wszystkie cztery przypadki wykryte na początku 2026 roku. Większość przypadków była związana z podróżami na Bali i sąsiednie wyspy.
Zika to wirusowa choroba zakaźna przenoszona głównie przez komary, ale także drogą płciową i wertykalną (z chorej matki na płód). W profilaktyce kluczowe jest:
noszenie ubrań zakrywających skórę
używanie moskitier i siatek w oknach
stosowanie repelentów przeciw komarom
eliminowanie stojącej wody (miejsc lęgowych komarów)
unikanie przebywania w miejscach o dużej liczbie komarów
stosowanie zabezpieczenia podczas kontaktów seksualnych
Przestrzeganie powyższych zasad pozwala uniknąć infekcji, która z reguły przebiega bezobjawowo lub z niewysoką gorączką, wysypką czy bólami mięśniowo-stawowymi. Profilaktyka jest szczególnie ważna dla przyszłych mam, gdyż zakażenie w ciąży może wywołać poważne wady rozwojowe u płodu.
Od początku roku do 29 marca 2026 roku na Martynice odnotowano 1009 przypadków dengi. To wirusowa choroba przenoszona przez komary, dlatego w profilaktyce ważne jest:
noszenie ubrań zakrywających skórę
używanie moskitier i siatek w oknach
stosowanie środków odstraszających komary
eliminowanie stojącej wody (to miejsca lęgowe komarów)
stosowanie klimatyzacji i wentylatorów w pomieszczeniach
unikanie przebywania na zewnątrz w godzinach największej aktywności komarów
Uzupełnieniem ochrony powinno być dwudawkowe szczepienie na dengę. W ten sposób można zapobiec groźnej gorączce krwotocznej, którą poprzedzają objawy takie jak wysypka, silny ból głowy (często za oczami) czy ból mięśni i stawów.
Od początku roku do 27 lutego 2026 roku na Majotcie odnotowano 219 przypadków chikungunyi. To wirusowa choroba tropikalna przenoszona przez komary, dlatego w profilaktyce zaleca się:
stosowanie repelentów
używanie moskitier, klimatyzacji i siatek w oknach
noszenie ubrań zakrywających skórę (długie rękawy i nogawki)
eliminowanie stojącej wody w otoczeniu (są to miejsca lęgowe komarów)
unikanie przebywania na zewnątrz w porach największej aktywności komarów
szczepienie na chikungunyę przed podróżą, dostępne dla pacjentów od 12. roku życia.
Profilaktyka ukąszeń oraz szczepienie na chikungunyę to najskuteczniejsza strategia zapobiegania chorobie, która objawia się wysoką gorączką i intensywnym bólem stawów.
Dolegliwości utrzymują się zazwyczaj od kilku dni do 2 tygodni, jednak zapalenie stawów utrudniające codzienne funkcjonowanie może utrzymać się na wiele miesięcy. Warto zatem zadbać o solidną profilaktykę.
Używamy plików cookies, aby personalizować treści, analizować ruch i mierzyć skuteczność naszych kampanii.
Możesz zaakceptować wszystkie lub wybrać własne ustawienia. Więcej w
Polityce prywatności.
Ustawienia cookies
NiezbędneWymagane do działania serwisu - sesja, koszyk, bezpieczeństwo. Zgoda nie jest wymagana.
AnalitycznePomagają nam zrozumieć, jak korzystasz z serwisu (Google Analytics 4). Dane są zagregowane i zanonimizowane.
MarketingowePozwalają mierzyć skuteczność reklam (Google Ads, Facebook) i personalizować komunikację.
PersonalizacjaZapamiętywanie preferencji (język, ostatnio przeglądane szczepionki, miasto placówki) i osadzone treści (filmy, mapy).