Jak szczepionka na półpaśca spowalnia procesy starzenia?
20 stycznia 2026 roku w czasopiśmie The Journals of Gerontology opublikowano wyniki badań sugerujących, że szczepionka na półpaśca może spowalniać biologiczne starzenie się organizmu[1].
Analizie poddano szereg wskaźników związanych z procesami starzenia u 3884 uczestników w wieku 70+. Wyniki u zaszczepionych osób były następujące:
- Niższe wskaźniki stanu zapalnego – niższe markery przewlekłego stanu zapalnego, które z wiekiem rosną naturalnie ze względu na słabnący układ odpornościowy.
- Niższy złożony wynik biologicznego starzenia się – co przekłada się na lepsze zdolności utrzymania homeostazy (wewnętrznych warunków, jak pH, czy temperatura) oraz regeneracji
- Spowolnione zmiany epigenetyczne i transkryptomiczne – wolniejsze tempo modyfikacji w zakresie ekspresji i „odczytywania” genów, które są wyraźnymi wskaźnikami biologicznego wieku.
Autorzy badania podkreślają, że chociaż wyniki są obiecujące, to wciąż nie potwierdzają bezpośredniej przyczynowości — potrzeba dalszych badań, aby stwierdzić jednoznacznie, czy szczepionka powoduje te zmiany, czy jedynie jest z nimi powiązana. Niemniej jednak wyniki te otwierają drzwi do kolejnych badań, potwierdzających pozytywne skutki uboczne szczepionki na półpasiec.
Czy są pozytywne skutki uboczne szczepionki na półpasiec?
Badania opublikowane 20 stycznia sugerują lepszy profil immunologiczny czy niższe markery przewlekłego stanu zapalnego po szczepieniu na półpasiec. W przeszłości pojawiały się inne obiecujące odkrycia dotyczące tego preparatu.
Szczepionka na półpasiec skutki uboczne: 29 lipca 2025 roku firma GSK opublikowała dane na temat związku swojej szczepionki z niższym ryzykiem demencji[2].
Wyniki badań potwierdziły, że u osób zaszczepionych ryzyko demencji jest niższe o 32-51%. Analizy przeprowadzone przez inne podmioty podtrzymują tę tezę – według nich immunizacja wydłuża czas życia bez diagnozy o 17%[3].
Dla kogo przeznaczone są szczepionki na półpasiec?
Szczepionka na półpaśca jest przeznaczona wyłącznie dla osób, które w przeszłości chorowały na ospę wietrzną. Obie choroby wywołuje bowiem ten sam wirus, który po infekcji pierwotnej przechodzi w stan uśpienia (latencji) i po latach może reaktywować się jako półpasiec – nie ma innego sposobu zachorowania na tę chorobę.