Wędrując poza utartymi szlakami, można natknąć się na różnego rodzaju zwierzęta, które mogą być zainfekowane śmiertelnym wirusem wścieklizny. Są to np. nietoperze, skunksy, szopy pracze, czy lisy. Głównym objawem zakażenia u dzikich gatunków jest utrata naturalnego lęku przed człowiekiem oraz nienaturalne zachowania, np. aktywność w ciągu dnia u nietoperzy, które z reguły prowadzą nocny tryb życia.
W niektórych krajach profilaktyka wścieklizny jest na tyle niskim poziomie, że występuje powszechnie wśród zwierząt domowych, głównie psów. Powinna mieć to Pani na uwadze przed podróżami do Afryki, Azji i w mniejszym stopniu – Ameryki Łacińskiej.
Jako że wścieklizna to śmiertelna choroba, a daleko poza szlakiem dostęp do szczepienia poekspozycyjnego może być utrudniony, radzę rozważyć immunizację przed podróżą. Pozwoli to zwiększyć swoje bezpieczeństwo podczas podróżowania z plecakiem. Dodatkowo, należy bezwzględnie unikać kontaktu z dzikimi/nieznanymi zwierzętami, których ugryzienie stanowi potencjalne ryzyko zakażenia.
Skontaktuj się z nami lub umów wizytę w jednej z naszych placówek